This File Last Updated: 2006/09/20


Return to the Natalla Arsiennieva Web page     Go to the A Belarus Miscellany Topic List           Go to the top of section about Books     Go to the Belarusian Writers Web page

Search the A Belarus Miscellany Web site




Каб сэрцы Вікінгаў1 Мы Мелі

    Наталля Аляксееўна Арсеньнева

    Сягоння мора колеру, якога
    бывае лёд зялёны недзе ля Грамніц2.
    Урэзаўся ў яго, шукаючы дарогі,
    наш параплаў,
    а ён —
                звініць, звініць, звініць...
    Аб чым?
                Што весціць нам ягоны звон зялёны?
    Чаго мы слухаем яго, куды плывем?
    Што загубілі мы й чаго шукаем сёння,
    за сонцам імкнучы?
                                    Нязнаны, новы свет?
    Калісь, напяўшы цягліцы і кужаль
    галодных ветразяў,
                                    імкнулі, як і мы,
    удалеч вікінгі...
                            А з імі ймкнулі мужнасць,
    і прага тайніцаў, і зменнай славы дым.
    Каб сэрцы вікінгаў і ў нас званамі білі,
    мы б завярнулі ветразі тут, зараз,
                                                            на усход.
    Туды, дзе у крыві, у роспачы зацвілай
    і слёзы і душу ўжо выплакаў народ.
    Ды мы не вікінгі....
                                    О, Новы Край,
                                                            як гулі
    спыніўшы, хваля нас да порта прыжане,
    будзь нам прытулкам цёплым і утульным,
    але не Бацькаўшчынай,
                                            не!

If We Had the Heart of Vikings. . .

    by Natalla Arsiennieva

    Today the sea is of the self-same colour
    Which sometimes the green ice at Candlemas may wear.
    And seeking for a path, rending it dully.
    The ship strikes, and the "ice" —
                            it tinkles, tinkles there...
    But why?
            Of what are its green bells, like heralds, speaking?
    Why do we listen to them, whither sail we on?
    What have we left behind? What today are we seeking,
    Speeding after the sun?
                    For a new world unknown?
    Of old, straining their muscles and the canvas
    Of eager, hungry sails, speeding like us, there broke
    Into the distance — Vikings!..
                            And with them sped valour
    And thurst for mysteries, and transient glory's smoke.
    If, bell-like, Viking hearts in us were also beating,
    Straightway we would reverse the sails, reset them,
                                            eastward-bound,
    To where their tears, their soul, our people, grieving
    Have wept away their grief and mould-covered despond.
    Alas, we are no Vikings!..
                            O New World,
                                    when waves shall
    Ceasing their merriment, bear us upon their flow
    To port, be thou a warm and cosy haven,
    But the land of our fathers —
                            No!







Return to the Natalla Arsiennieva Web page     Go to the A Belarus Miscellany Topic List           Go to the top of section about Books     Go to the Belarusian Writers Web page

Also see the other Natalla Arsiennieva poems on Dz'micier Zinowjew's Belarusian Poetry Web site.

Search the A Belarus Miscellany Web site

Original content and overall form ©1996-2006 by Peter Kasaty : All Rights Reserved. Last Updated:  2006/09/20
Quoted Text, Graphics, Links, and Linked Content belong to their respective owners.